خلاصه استاندارد ملی روغن‌های خوراکی

استاندارد ملی شماره 9131 مربوط به روغنهای خوراکی مصرف خانوار ویژگی‌ها و روش‌های آزمون نخستین بار در سال 1386 تدوین شده است و تاکنون یکبار مورد تجدید نظر قرار گرفته است.

هدف از تدوین این استاندارد تعیین ویژگی‌ها، بسته‌بندی، نشانه‌گذاری، نمونه‌برداری و روش‌های آزمون این فرآورده می‌باشد.

روغن خوراکی مصرف خانوار روغنی است از پایه روغنهای پالایش شده گیاهی مجاز مانند روغن‌های سویا، آفتابگردان، کلزا، گلرنگ، پنبه دانه، انواع پالم (از نوع پالایش شده نهایی)، بادام زمینی، ذرت، زیتون، کنجد و همانند آنها و با استفاده از تکنیکهای مختلف از قبیل: هیدروژنه کردن، استری کردن داخلی، تفکیک جزء به جزء، ‌مخلوط کردن و کریستالیزاسیون تهیه میشود. استفاده از انواع روغن بکر در تولید روغن خوراکی مصرفی خانوار ممنوع است.

روغن خوراکی مصرف خانوار، در ظروف محکم و غیرقابل نفوذ باید به نحوی بسته‌بندی شود که پیش از رسیدن به دست مصرف‌کننده امکان دخل و تصرف در آن وجود نداشته باشد. جنس ظروف بسته‌بندی باید از نوع ظروف فلزی، پلیمری(PET)، شیشهای و برای مقادیر بزرگ باید از جنس استیل ضد زنگ باشد.

بر روی هر بسته حاوی روغن باید نام و نشانی تولیدکننده و علامت تجاری آن، شماره سری ساخت،

آنتی‌اکسیدان مصرفی، میزان اسید چرب اشباع، میزان اسید چرب ترانس، شرایط نگهداری،  شماره پروانه ساخت از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تاریخ تولید و تاریخ انقضای قابلیت مصرف (به روز، ماه و سال) و وزن خالص، به طور خوانا و با جوهر پاک نشدنی درج شده باشد. همچنین درهنگام خرید باید به علامت استاندارد و کد ده رقمی زیر علامت استاندارد نیز توجه نمود. جهت پیگیری اعتبار پروانه کاربرد علامت استاندارد، کد ده رقمی درج شده در زیر علامت استاندارد را می‌توان به سامانه پیامکی 10001517 ارسال نمود.

همچنین سامانه تلفن گویا 1517 رابط بین مردم و اداره کل استاندارد است و مصرف‌کنندگان می‌توانند شکایات مرتبط با کیفیت فرآورده مشمول استاندارد را از طریق این سامانه تلفنی، ثبت و پیگیری نمایند.