استاندارد رادیاتور و کنوکتورها

 استاندارد رادیاتور و کنوکتورها به شماره360 در قسمت‌های 1و 2و 3 نخستین بار در سال 1350تدوین شد. هدف از تدوین این استاندارد تعیین الزامات و ویژگی های فنی مربوط به رادیاتور و کنوکتورهایی است که می توان آنها را در سیستم های گرمایش مرکزی اماکن و ساختمان های مسکونی نصب نمود. اولین آزمونی که بر طبق استاندارد بر روی محصول انجام می شود آزمون ابعاد می باشد که باید از نظر ابعاد با استاندارد منطبق باشد. آزمون دیگر آزمون نشت و فشار می باشد که با فشار آزمونی حداقل 1/3 برابر حداکثر فشاری که برای کار کردن آن‌ها بیان شده است مورد آزمون قرار می گیرند. آزمون حرارت دهی میزان مقاومت حرارتی مطابق استاندارد را تعیین می کند و میزان نرخ جریان آب عبارتست از مقدار جریان آب که از داخل وسیله گرمایشی در واحد زمان جریان پیدا می کند و آزمون دوام مقاومت در برابر خوردگی ناشی از آماده سازی مقدماتی و رنگ، نشانه گذاری و برچسب زنی محصول که باید مطابق با استاندارد ملی ایران باشند عبارتند از :  1- نمایش رده انرژی 2- ظرفیت رادیاتور 3- اینرسی حرارتی (قابلیت کلی در ذخیره انرژی گرمایی باز پس دادن آن و تاثیر گذاری بر نوسان های دما )  4- نام سازنده 5- مدل 6- علامت استاندارد و کد ده رقمی زیر علامت استاندارد که با ارسال کد ده رقمی استاندارد درج شده در زیر علامت استاندارد بر روی بسته های فرآورده به سامانه پیامکی 10001517 می‌توان از معتبر بودن پروانه کاربرد علامت استاندارد آن محصول اطمینان حاصل نمود. مصرف کنندگان می توانند شکایات مرتبط با کیفیت فرآورده مشمول استاندارد را از طریق سامانه تلفنی1517 ثبت و پیگیری نمایند.